Tobias Carels

Het Leukemie verhaal

> Terug naar verhalen pagina

> Terug naar hoofdpagina

Het begon allemaal met :'Bosklassen'.

Van : 15/05/06 tot en met 19/05/06
gingen we met het school op Bosklassen.
S'morgens om 9:00 aan de schoolpoort klaarstaan met uw fiets om te vertrekken.
We vertrokken met de fiets naar :Langdorp.
Normaal zou zo'n fietstocht heel vlot verlopen maar deze keer niet (voor mij).
De juffrouw moest me inneens beginnen duwen ik kon niet meer vooruit zo moe was ik.
Toen we eindelijk aankwamen legde ik me meteen neer in de zetel die in de schuur stond.
Iedereen zei al dat dat niet normaal was dat ik niet kon volgen want iedereen wist dat ik een doorzetter was.
S'middags at ik helemaal niks ik voelde me niet goed iedereen dacht dat ik komedie speelde maar dat was niet waar.
En de rest van de dag lag ik gewoon plat in de zetel en daarna in mijn tent.

16/05/06 ( de volgende dag):
S' morgens at ik 1 boterham met kaas meer niet en natuurlijk gingen we met de fiets uitstappen doen en omdat ik niet veel gegeten had was ik ook niet fit genoeg.
Met moeite kom ik dan toch op onze eerste bestemming aan.
We maakte hele lange vermoeiende wandelingen.
Na onze eerste wandeling van ongeveer 5 kilometer moesten we uit het bos grote bomen en takken halen om die dan allemaal op één grote stapel te leggen.

S' middags hadden we een lunchpakket mee maar ik had geen honger ik was moe en uitgeput.
Op naar de volgende bestemming!
Terug een paar kilometer fietsen en we kwamen aan op een boerderij waar we naar zwaluwnesten gingen kijken een ideaal moment om uit te rusten!
Een kwartiertje later vertrokken we terug naar de kamplaats.

S' avonds speelde we nog spelletjes daar werd ik niet moe van.
We vertelden heel laat buiten met kaarsen wat we van de dag vonden.
Iedereen legde meteen het mes op mijn keel ze zeiden dat ze het spijtig vonden dat ze altijd op mij moesten wachten.
Toen we gingen slapen kreeg ik nog een paar kwade blikken in mijn gezicht.


17/05/06:
Vandaag was een grote dag we gingen een fitstocht van maar liefst 33 kilometer maken.
Ik had daar duidelijk geen zin in en omdat het al 2 hele dagen was fout gelopen lieten de juffrouwen en meester mij vooraan rijden natuurlijk gingen we niet zo snel vooruit.
De juffen en meester waren constant aan het roepen dat het sneller moest.
dus ik 33 kilometer lang aan het hijgen en puffen.
Toen we aankwamen was ik weer helemaal uitgeput.
Ik legde me een kwartier neer in het gras ik was zo moe dat ik bijna in slaap viel.
Toen kwam de gids eraan en vertrokken we weer op een wandeltocht met vele mooie dingen .

S'middags aten we gewoon boterhammen nu ja iedereen behalve ik .
We vertrokken terug naar de kampeerplaats terug 33 kilometer ik weer vooraan (daar was weer niemand blij mee).
Toen we aankwamen was het avondeten al klaar nu moest ik eten van de juffrouw dus heb ik een half bordje opgegeten.
Tijdens de avondspelletjes vroeg ik aan de juffrouw of ik mocht gaan slapen (we mochten opblijven tot 22:00 maar ik wou al gaan slapen om 21:00) en het mocht dus ging ik maar slapen.

18/05/06 :
S’ morgens at ik weer helemaal niks en ik vond er niks aan dat iedereen mij aan het plagen en pesten was en iedereen was ook boos omdat ik niet kon volgen en ik zei dat ik er niks aan kon doen maar ja.
We moesten ons lunchpakket voor S’ middags al maken.
We vertrokken en ik had pas na 6 kilometer problemen.


S’middags :
We kwamen aan en we aten ons eten op en kregen een rondleiding doorheen het park.
Ik hoopte dat het zo snel mogelijk over ging zijn zodat ik kon gaan slapen.
Na een lange dag was het weer tijd om te vertrekken.

S’avonds
We kwamen aan op de kamplaats en het avondeten was al klaar en vandaag was de dag dat we mochten bellen naar huis.
Jullie moeten weten dat ik al sinds mijn 5 jaar al op kamp ga (alleen) dus ben ik op kamp gaan gewoon en ik heb nog nooit heimwee gehad.
Dus ik mocht bellen en ik begon meteen te wenen mama wist toen meteen dat er iets niet in orde was.
En weer wou ik vroeger gaan slapen maar deze keer mocht het niet.
Dus ging ik zoal iedereen om 22:00 slapen.

19/05/06
S’morgens:
Iedereen moest weer vroeg op want we gingen nog een laatste keer fietsen en dan inpakken.

S’middags:
We kwamen terug en moesten meteen beginnen met inpakken.
Dat ging vrij vlot en tegen dat iedereen klaar was zou het nog maar een uurtje duren voordat de ouders hier zouden zijn.
Dus iedereen moch een uurtje doen wat hij zelf wou.

S’avonds:
De barbecue werd aangestoken en het vlees werd erop gelegd.
De ouders kwamen aan en iedereen was heel blij.
De kinderen mochten beginnen met eten er waren bosHOT – DOGS.
Ik legde alles uit aan mama en papa en vertelde wat er allemaal was gebeurd en toen we klaar waren vertrokken we terug naar huis.

Einde van de : ‘Bosklassen’

DEEL 2:

20/05/06:
Het was zaterdag ik was moe van de bosklassen dus sliep ik uit tot 11:00 en toen stond ik op.
Ik kwam beneden en ons mama verschoot heel hard ik stond op met een oog dat zo groot als een aardappel was en het zag helemaal blauw.
Mama en ik vertrokken naar de dokter van wacht.
De dokter van wacht onderzocht me helemaal en vroeg aan ons of we naar het ziekenhuis van Leuven konden gaan.
We vertrokken meteen naar Leuven en we kwamen aan om 12:00. Natuurlijk deden ze daar heel veel testen en om 16:00 kwamen de dokters zeggen tegen mama dat ik leukemie had mama begon meteen te wenen ik was natuurlijk zo moe dat ik in slaap lag.
Ze hadden papa opgebeld en ik werd toen wakker en dat was toch wel even schrikken om mama en papa te zien wenen en ik wist van niks.
Toen legde ze alles uit en zeiden ze dat ik langer in het ziekenhuis moest blijven ik dacht aan 7 dagen maar toen zei papa dat het toch een jaar kon duren.
Toen begon mijn lijdensweg van leukemie.

21/05/06:
Mijn eerste dag in het ziekenhuis ik voelde me niet zo goed en ik moest pilletjes nemen die ik heel vies vond.
Papa had mijn computer in de kamer gezet zodat ik kon spelen.
Ik speelde veel op de computer en hield een dagboek bij.

Zo gingen weken en weken voorbij. Ik kreeg bezoek , cadeautjes, tekeningen en brieven.
Ik was heel erg droevig al die weken. Ik luisterde altijd de hele nacht naar muziek (droevige muziek).

Totdat ik na een paar dagen naar huis mocht. Ik voelde me zo misselijk dat ik thuis mij echt verveelde. We reden dus meteen naar huis.

Toen weer een paar dagen later probeerde we weer. Weer hetzelfde scenario misselijk dat het niet erger kon.
Zo ging het een paar keer. Toen moest ik van kamer veranderen een veel grotere kamer.

Een paar weken later waren we een zondag op het einde van juli en ik had zo'n zin in Mc donald's. Ik vroeg aan mama of we naar de Mc Donald's konden gaan. Mama zei dat dat wel ging dus zo gezegd zo gedaan. Aangekomen in Leuven gingen we naar de Mc Donalds en ik moet zeggen dat we daar heel lekker hebben gegeten maar ik had net aften (wondjes in de mond die verschrikkelijk veel pijn doen) en we aten frietjes met zout dat prikte heel hard aan mijn aften.

Maar de volgende dag waren mijn aften weg. Hoe? Wel door het zout werden ze goed ontsmet en waren ze weg.

11/08/06:
Was mijn verjaardag ik kreeg heel veel mooie cadeautjes van mijn medepatiënten (hiervan zijn foto's getrokken die je op deze site kunt bekijken!). Daarna gingen we scampi's maken. Overheerlijk!!

 

Nu ik ziek ben kan ik niet meer aan sport doen of toch? Ik heb van mijn opa een boog gekregen en van een paar vrienden pijlen. Van mijn lieve tante Mimi had ik een schietschijf gekregen papa en ik zijn toen meteen bescherming gaan kopen. We hebben ook samen een opstukje gemaakt waar de schijf op kan staan en zo heb ik nu boogschieten als nieuwe sport.
Maar dat is nog niet alles ik ben ook aan het darten (vogelpik) en met een beetje oefening lukt het wel.

23/08/06:
Ik voelde mij heel goed en ik wou absoluut naar huis we vroegen aan de dokters of ik naar huis mocht. We mochten naar huis tot 4 september.
Dus we pakten in en reden naar huis. Tot ieders verbazing was ik niet misselijk, integendeel. Ik voelde me heel goed en daar heb ik van genoten.(Héél véél boogschieten en darten).

01/09/06:
De eerste schooldag in het middelbaar. Ik zou al mijn vrienden terug zien.
Ik kwam aan op de speelplaats en iedereen keek met geschrokken gezicht mijn kant op.
Ik dacht dat mijn medeklasgenoten mij niet zouden aanvaarden maar dat was slecht gedacht van mij want meteen kwam er iemand naar mij toe en stelde zich voor. Bij toeval zitten we nu in dezelfde klas 1A.

Al de rest van de klas is ook heel aardig ik kende al iemand van de dictie: Ella (Dictie : woordkunst , toneel en voordracht) Ik vond het die dag heel fijn ik hoop dat ik nog eens naar school kan gaan. Helaas moet ik maandag terug voor een week naar het ziekenhuis.

Avond: Totaal uitgeput zit ik in de zetel en werk ik verder aan de site waar je nu momenteel op zit. Ik probeer zo goed mogelijk uit te leggen aan jullie wat ik allemaal meemaak. Heb je een vraagje stuur een mailtje naar tobias.carels@skynet.be of nog liever naar tobiascarels@msn.com want die kan ik raadplegen in het ziekenhuis.
Wil je iets zeggen aan iedereen over de hele wereld of alleen aan mij, ga naar het gastenboek en kruis beneden aan aan wie je het wil zeggen!!

CIAO

Tobias, Toby, Cyberboy of Leukemieman